สวัสดีครับนี่ก็คงเป็นกระทู้แรกของผมหลังจากอ่านกระทู้คนอื่นมานาน (ไม่เคยคิดว่าจะมาเขียนอะไรแบบนี้เลยขําตัวเองดี)
อาจยาวหน่อย แต่คิดว่าน่าจะมีหลายคนเคยเจอเหตุการณ์คล้ายๆ กับผม
เรื่องมันมีอยู่ว่า ผมรู้จักกับน้องคนหนึ่ง รู้จักกันทางเน็ตนี่แหละครับช่วงประมาณกลางปีที่ผ่านมา ผมเป็นฝ่าย Add Fri ไปก่อน ก็ตามภาษาผู้ชายแหละ เห็นคนน่ารักไม่ได้ 55 (น้องเขาน่ารักในระดับหนึ่งเลยละครับ ตัวเล็กๆ อายุห่างจากผมราวๆ 4-5 ปี) ผมทํางานแล้วหน้าตาก็ไม่ได้หล่ออะไรแต่ก็ไม่ได้แย่ น้องเขาเรียนปีสุดท้าย ตอนนั้นผมก็ไม่ได้คิดอะไรนะ หลังจาก add ไปผมก็เป็นฝ่ายทักไปก่อน คุยได้ไม่กี่ประโยคหรอกครับ ก็ถามเรื่องทั่วๆ ไป ถามชื่อ ถามเรื่องเรียน และอื่นๆ แต่เขาก็ไม่ได้ถามชื่อผมนะ และก็หายไปประมาณเดือนกว่าๆ
เหตุการณ์ที่ทําให้ได้มาคุยกันอีกครั้งก็น้องเขาโพสมีปัญหาเรื่องงาน ซึ่งผมดันไปเห็นและเป็นงานที่ตรงกับสายอาชีพผมและผมถนัดพอดี ก็ไปอาสาช่วยเหลือน้องเขาก็ทักมาแหละ จากนั้นก็ได้คุยกันเรื่อยๆ ผมก็ยังไม่ได้คิดอะไรก็พี่น้องกัน น้องเขาก็ตั้งใจเรียนรู้ในสิ่งที่ผมสอนและบอกดี เริ่มได้ยินเสียงกันก็โทรคุยกันครั้งแรกก็เรื่องงานนี้แหละครับ เรียกได้ว่าคุยกันนานมากๆ ครั้งละหลายชั่วโมง
หลังจากจบโปรเจ็คที่ผมช่วยน้องเขา ก็เริ่มคุยและทักหากันบ่อยขึ้น ตอนนี้แหละจากที่ผมไม่คิดอะไร ก็เริ่มคิดบ้างละ คุยกันเกือบทุกวัน จริงๆ และบ่อยขึ้นจนมีโทรปลุกกันบ้าง นัดเจอกันบ้าง ข้อความก็เริ่มออกแนวเหมือนแฟนมากขึ้น จนผมคิดอยู่หลายวันว่า จนผมเริ่มที่จะรู้สึกจริงจังกับน้องคนนี้เข้าแล้วละ เริ่มศึกษาน้องเขาอย่างจริงจัง ดูว่าน้องเขาชอบอะไร ทําอะไร ชอบกินอะไร เป็นต้น เริ่มเป็นห่วงน้องเขาเพราะเขาไม่สบายบ่อย และต้องเดินทางไกลมาฝึกงานทุกวัน กินข้าวก็ไม่ค่อยตรงเวลา เวลาเขาป่วยหรือเป็นอะไรก็จะมาบอกผมตลอด
ตลอดเวลาที่คุยกันไม่เคยมีงอนกันเลยนะ ผมทํางาน น้องเขาก็เรียนและฝึกงาน ของชิ้นแรกที่ให้ก็เป็นดอกไม้แหละครับ ตัดสินใจให้แบบเซอร์ไพร้เลย ฝากคนไปส่งถึงที่ฝึกงาน หลังจากนั้นผมก็แวะเอาขนมไปฝากน้องเขาบ้างช่วงเช้าๆ ก่อนผมไปทํางาน ทุกอย่างมันก็เหมือนจะไปด้วยดีนะ หลังจากคุยกันมาประมาณเกือบๆ 4 เดือน แต่...
ด้วยความที่แต่ละวันคงมีคนทักเขาเยอะแหละ เพื่อนใน FB เต็ม 5000 คนอะ คิดเอาเอง ไหนจะคนติดตามอีก ก็เริ่มคุยกันน้อยลง บางทีพิมพ์ไปกว่าจะตอบก็ข้ามวัน หรือไม่ก็ 2-3 วัน แต่ผมก็ไม่ค่อยคิดไรมากนะ เพราะปกติน้องเขาก็ตอบช้าแบบนี้อยู่แล้ว แต่เวลามาตอบก็จะอยู่คุยยาวๆ แต่นี่คือเริ่มหายไป หลังจากนั้นไม่นั้นผมก็ตัดสินใจลองบอกน้องเขาว่ามาทําความรู้จักกันให้มากขึ้นไหม (ก็ประมาณว่าจะให้ลองคบกันดูแหละครับ แต่อ้อมๆ) สิ่งที่ได้รับการตอบกลับมาจากน้องเขา มันก็ไม่เชิงปฏิเสธแบบเด็ดขาดซะทีเดียว แต่ก็ไม่ชัดเจนแหละ ประมาณว่าเขาก็กังวลอะไรบางอย่างอยู่มั้ง
หลังจากวันนั้นก็แทบไม่ได้คุยกันเลยละครับ ผมก็ลองถามเขาตรงๆ ว่าโกรธอะไรผมหรือเปล่า เขาก็บอกไม่ได้โกรธอไร แค่ช่วงนี้มีคนเข้ามาคุยด้วย (เขาเป็นคนบอกอะไรกับผมตรงๆ เกือบทุกเรื่อง เรียกได้ว่าปรึกษาผมหมด) ผมก็ยินดีกับเขาและขอให้เป็นคนที่ใช่แหละ (แมร่งโคตรเจ็บบอกเลย)
ห่างไปประมาณเดือนกว่าๆ พักใหญ่ๆ เลยแหละครับ ผมก็ได้แต่ติดตามสถานะเขาจาก FB Twitter และ IG สถานะเดียวมีความสุข เดียวดราม่า ก็คงตามอารมณ์ผู้หญิงแหละเนอะ จนมาวันหนึ่ง เขาทักมาถามผมเรื่องการบ้าน ด้วยความที่ผมเป็นห่วงเขาอยู่ละ ก็ช่วยอีกตามเคย จากที่ไม่ได้คุยกันมานานก็เริมกลับมาคุยใหม่ คุยกันได้สักพักใหญ่ๆ จนทุกอย่างเกือบจะเหมือนเดิม เขาก็หายไปอีกครั้ง ครั้งนี้น่าจะเจอคนที่เขาชอบจริงจังแล้วละ มาปรึกษาผมเกี่ยวกับคนที่เขาชอบด้วย ไอ้ผมก็เป็นคนมองโลกในแง่บวก ก็ให้คําปรึกษาไป "แต่ก็มาคิดว่าแล้วเราคืออะไรสําหรับเขาละ" ที่ปรึกษา ? คนคุย ? คนรู้จัก ? หรือ...
ทุกวันนี้ผมกับน้องเขาก็คุยกันบ่อยขึ้น ทั้งๆ ที่เขาก็มีคนชอบใหม่และคุยกันทุกวันอยู่แล้ว จนไม่รู้จะตัดสินใจไปยังไงต่อจากนี้ ...
ไม่เคยคิดว่าจะต้องตกมาอยู่ในสถานกรณ์แบบนี้เลย อึดอัด ท้อแท้ แต่ก็รู้สึกดีที่เขามีความสุข เห้อ นี่เราเองที่โง่หรือเปล่าก็ไม่รู้
**************************************
เรื่องก็มีสั้นๆ แค่นี้แหละครับ รายละเอียดจริงๆ มีอีกมาก แต่สรุปสั้นๆ ด้านบนแล้วกัน ใครเคยมีประสบการณ์ก็ลองมาแชร์ๆ ดูกันได้ครับ ขอบคุณสําหรับพื้นที่
คุยกันมาเกือบ 8 เดือน ตัดสินใจไม่ได้ว่าจะไปต่อหรือหยุดดี
อาจยาวหน่อย แต่คิดว่าน่าจะมีหลายคนเคยเจอเหตุการณ์คล้ายๆ กับผม
เรื่องมันมีอยู่ว่า ผมรู้จักกับน้องคนหนึ่ง รู้จักกันทางเน็ตนี่แหละครับช่วงประมาณกลางปีที่ผ่านมา ผมเป็นฝ่าย Add Fri ไปก่อน ก็ตามภาษาผู้ชายแหละ เห็นคนน่ารักไม่ได้ 55 (น้องเขาน่ารักในระดับหนึ่งเลยละครับ ตัวเล็กๆ อายุห่างจากผมราวๆ 4-5 ปี) ผมทํางานแล้วหน้าตาก็ไม่ได้หล่ออะไรแต่ก็ไม่ได้แย่ น้องเขาเรียนปีสุดท้าย ตอนนั้นผมก็ไม่ได้คิดอะไรนะ หลังจาก add ไปผมก็เป็นฝ่ายทักไปก่อน คุยได้ไม่กี่ประโยคหรอกครับ ก็ถามเรื่องทั่วๆ ไป ถามชื่อ ถามเรื่องเรียน และอื่นๆ แต่เขาก็ไม่ได้ถามชื่อผมนะ และก็หายไปประมาณเดือนกว่าๆ
เหตุการณ์ที่ทําให้ได้มาคุยกันอีกครั้งก็น้องเขาโพสมีปัญหาเรื่องงาน ซึ่งผมดันไปเห็นและเป็นงานที่ตรงกับสายอาชีพผมและผมถนัดพอดี ก็ไปอาสาช่วยเหลือน้องเขาก็ทักมาแหละ จากนั้นก็ได้คุยกันเรื่อยๆ ผมก็ยังไม่ได้คิดอะไรก็พี่น้องกัน น้องเขาก็ตั้งใจเรียนรู้ในสิ่งที่ผมสอนและบอกดี เริ่มได้ยินเสียงกันก็โทรคุยกันครั้งแรกก็เรื่องงานนี้แหละครับ เรียกได้ว่าคุยกันนานมากๆ ครั้งละหลายชั่วโมง
หลังจากจบโปรเจ็คที่ผมช่วยน้องเขา ก็เริ่มคุยและทักหากันบ่อยขึ้น ตอนนี้แหละจากที่ผมไม่คิดอะไร ก็เริ่มคิดบ้างละ คุยกันเกือบทุกวัน จริงๆ และบ่อยขึ้นจนมีโทรปลุกกันบ้าง นัดเจอกันบ้าง ข้อความก็เริ่มออกแนวเหมือนแฟนมากขึ้น จนผมคิดอยู่หลายวันว่า จนผมเริ่มที่จะรู้สึกจริงจังกับน้องคนนี้เข้าแล้วละ เริ่มศึกษาน้องเขาอย่างจริงจัง ดูว่าน้องเขาชอบอะไร ทําอะไร ชอบกินอะไร เป็นต้น เริ่มเป็นห่วงน้องเขาเพราะเขาไม่สบายบ่อย และต้องเดินทางไกลมาฝึกงานทุกวัน กินข้าวก็ไม่ค่อยตรงเวลา เวลาเขาป่วยหรือเป็นอะไรก็จะมาบอกผมตลอด
ตลอดเวลาที่คุยกันไม่เคยมีงอนกันเลยนะ ผมทํางาน น้องเขาก็เรียนและฝึกงาน ของชิ้นแรกที่ให้ก็เป็นดอกไม้แหละครับ ตัดสินใจให้แบบเซอร์ไพร้เลย ฝากคนไปส่งถึงที่ฝึกงาน หลังจากนั้นผมก็แวะเอาขนมไปฝากน้องเขาบ้างช่วงเช้าๆ ก่อนผมไปทํางาน ทุกอย่างมันก็เหมือนจะไปด้วยดีนะ หลังจากคุยกันมาประมาณเกือบๆ 4 เดือน แต่...
ด้วยความที่แต่ละวันคงมีคนทักเขาเยอะแหละ เพื่อนใน FB เต็ม 5000 คนอะ คิดเอาเอง ไหนจะคนติดตามอีก ก็เริ่มคุยกันน้อยลง บางทีพิมพ์ไปกว่าจะตอบก็ข้ามวัน หรือไม่ก็ 2-3 วัน แต่ผมก็ไม่ค่อยคิดไรมากนะ เพราะปกติน้องเขาก็ตอบช้าแบบนี้อยู่แล้ว แต่เวลามาตอบก็จะอยู่คุยยาวๆ แต่นี่คือเริ่มหายไป หลังจากนั้นไม่นั้นผมก็ตัดสินใจลองบอกน้องเขาว่ามาทําความรู้จักกันให้มากขึ้นไหม (ก็ประมาณว่าจะให้ลองคบกันดูแหละครับ แต่อ้อมๆ) สิ่งที่ได้รับการตอบกลับมาจากน้องเขา มันก็ไม่เชิงปฏิเสธแบบเด็ดขาดซะทีเดียว แต่ก็ไม่ชัดเจนแหละ ประมาณว่าเขาก็กังวลอะไรบางอย่างอยู่มั้ง
หลังจากวันนั้นก็แทบไม่ได้คุยกันเลยละครับ ผมก็ลองถามเขาตรงๆ ว่าโกรธอะไรผมหรือเปล่า เขาก็บอกไม่ได้โกรธอไร แค่ช่วงนี้มีคนเข้ามาคุยด้วย (เขาเป็นคนบอกอะไรกับผมตรงๆ เกือบทุกเรื่อง เรียกได้ว่าปรึกษาผมหมด) ผมก็ยินดีกับเขาและขอให้เป็นคนที่ใช่แหละ (แมร่งโคตรเจ็บบอกเลย)
ห่างไปประมาณเดือนกว่าๆ พักใหญ่ๆ เลยแหละครับ ผมก็ได้แต่ติดตามสถานะเขาจาก FB Twitter และ IG สถานะเดียวมีความสุข เดียวดราม่า ก็คงตามอารมณ์ผู้หญิงแหละเนอะ จนมาวันหนึ่ง เขาทักมาถามผมเรื่องการบ้าน ด้วยความที่ผมเป็นห่วงเขาอยู่ละ ก็ช่วยอีกตามเคย จากที่ไม่ได้คุยกันมานานก็เริมกลับมาคุยใหม่ คุยกันได้สักพักใหญ่ๆ จนทุกอย่างเกือบจะเหมือนเดิม เขาก็หายไปอีกครั้ง ครั้งนี้น่าจะเจอคนที่เขาชอบจริงจังแล้วละ มาปรึกษาผมเกี่ยวกับคนที่เขาชอบด้วย ไอ้ผมก็เป็นคนมองโลกในแง่บวก ก็ให้คําปรึกษาไป "แต่ก็มาคิดว่าแล้วเราคืออะไรสําหรับเขาละ" ที่ปรึกษา ? คนคุย ? คนรู้จัก ? หรือ...
ทุกวันนี้ผมกับน้องเขาก็คุยกันบ่อยขึ้น ทั้งๆ ที่เขาก็มีคนชอบใหม่และคุยกันทุกวันอยู่แล้ว จนไม่รู้จะตัดสินใจไปยังไงต่อจากนี้ ...
ไม่เคยคิดว่าจะต้องตกมาอยู่ในสถานกรณ์แบบนี้เลย อึดอัด ท้อแท้ แต่ก็รู้สึกดีที่เขามีความสุข เห้อ นี่เราเองที่โง่หรือเปล่าก็ไม่รู้
**************************************
เรื่องก็มีสั้นๆ แค่นี้แหละครับ รายละเอียดจริงๆ มีอีกมาก แต่สรุปสั้นๆ ด้านบนแล้วกัน ใครเคยมีประสบการณ์ก็ลองมาแชร์ๆ ดูกันได้ครับ ขอบคุณสําหรับพื้นที่